فرق فایل‌های AI، PSD، PDF، PNG و JPG؛ کدام فایل مال شماست؟
پروژه‌ی طراحی تمام می‌شود و طراح چند فایل می‌دهد؛ اما بیشتر کارفرماها نمی‌دانند این پسوندها چه فرقی دارند و کدام باید نگه‌داری شود. نتیجه‌اش سال‌ها بعد پیدا می‌شود: چاپخانه فایل مناسبی ندارد، یا لوگو فقط در یک فایل JPG ذخیره است و هرجا بزرگ‌شده تار می‌شود. در این مقاله فرق فایل AI و PDF و بقیه‌ی فرمت‌های رایج را می‌بینم و می‌گویم هر کدام به چه کاری می‌آیند و هنگام تحویل پروژه باید چه چیزی بخواهید.
دو دنیای بزرگ: وکتور و پیکسلی
قبل از اسم فرمت‌ها، یک تقسیم اصلی را بفهمید. فایل پیکسلی (راستری) از نقاط ریز ساخته شده؛ هرچه بزرگش کنید، تارتر دیده می‌شود. فایل وکتوری از فرمول‌های ریاضی ساخته شده؛ تا بی‌نهایت بزرگ می‌شود و کیفیت نمی‌دهد. لوگو باید همیشه فایل وکتوری داشته باشد؛ چون قرار است از روی خودکار تا بیلبورد چاپ شود. عکس‌ها ذاتاً پیکسلی‌اند و مشکلی با این حالت ندارند، تا وقتی رزولوشن مناسب بگیرند.
فرمت‌های اصلی و کاربردشان
- AI: فایل بومی ایلاستریتور؛ فرمت اصلی وکتور. فایل منبع لوگو و آیکون‌های شماست؛ باید پیش شما بماند.
- EPS و SVG: وکتورهای قابل‌انتقال بین نرم‌افزارها؛ SVG مخصوص وب است.
- PDF: جعبه‌ی همه‌کاره؛ می‌تواند وکتور باشد یا پیکسلی. فایل چاپی استاندارد با CMYK و بلید معمولاً PDF است. PDF وکتوری، بدل قابل‌اعتماد فایل AI است.
- PSD: فایل بومی فتوشاپ؛ پیکسلی با لایه‌ها. منبع طرح‌های مونتاژی و پوسترهای تصویری.
- PNG: پیکسلی با پس‌زمینه‌ی شفاف؛ برای وب، ایمیل و استفاده‌های دیجیتال عالی است.
- JPG: پیکسلی فشرده بدون شفافیت؛ برای عکس‌ها خوب است، برای لوگو بد است.
هنگام تحویل پروژه چه بخواهیم؟
چک‌لیست تحویل استاندارد پروژه‌ی هویت: فایل منبع وکتور لوگو (AI یا EPS)، فایل PDF وکتوری، نسخه‌های PNG با پس‌زمینه‌ی شفاف در دو نسخه‌ی رنگی و تک‌رنگ، نسخه‌ی سفید برای پس‌زمینه‌های تیره و اگر پروژه‌ی بسته‌بندی یا ست اداری داشته‌اید، فایل چاپی PDF با CMYK و بلید. اگر طراح فقط JPG بدهد، عملاً شما مالک لوگو نیستید؛ چون بدون فایل منبع هیچ تغییری در آینده ممکن نیست. مسئله‌ی مالکیت را هم در حق مالکیت لوگو کامل خوانده‌اید؛ گرفتن فایل منبع بخشی از همان حق است.
این فایل برای اینستاگرام؟ این فایل برای چاپ؟
برای شبکه‌های اجتماعی، نسخه‌های PNG و JPG با رزولوشن مناسب کافی است؛ فایل AI لازم نیست و حتی حجیم است. برای چاپ، فقط PDF یا AI وکتوری با مدل رنگ CMYK و بلید بدهید؛ فایل PNG چاپ نکنید، کیفیت‌اش پایین می‌آید. برای وب و سایت، SVG بهترین انتخاب لوگوست: حجم کم و شفافیت کامل. اگر طرحی برای قالب پست‌های اینستاگرام دارید، اصولش در هویت بصری پیج آمده و همان‌جا گفته‌ایم قالب‌ها را در فایل منبع نگه دارید تا هر پست یکدست ساخته شود.
کجا ذخیره کنیم؟
فایل‌های منبع را در دو جا نگه دارید: یک پوشه‌ی ابری شخصی و یک نسخه‌ی پشتیبان آفلاین. اسم‌گذاری منظم هم بگذارید: brand-logo-cmyk.pdf یا brand-logo-white.png؛ سال‌ها بعد با این اسم‌ها ساعت‌ها وقت صرفه‌جویی می‌کنید. و هر بار که برند رفرش می‌شود، بسته‌ی فایل‌ها را دوباره منظم کنید؛ پرونده‌ی فایل‌های قدیمی و جدید مخلوط، آفت هر تیم گرافیکی است.
جمع‌بندی
فرق فایل‌ها در دو چیز است: وکتور یا پیکسلی بودن و کجا استفاده می‌شوند. قانون طلایی: لوگو همیشه فایل منبع وکتوری داشته باشد، چاپ با PDF رنگ‌های CMYK و وب با PNG و SVG. این چند فایل را نگه‌داری کنید و هنگام تحویل پروژه صریح بخواهید. اگر پروژه‌ی برندی پیش رو دارید و نمی‌خواهید در فایل‌ها گم شوید، خدمات برندینو با بسته‌ی کامل تحویل فایل کنارتان است.
عضو تیم برندینو — تولید محتوا و استراتژی برند.
